چقدر خوب بود این شب ها که زیر سایه کلمات بلند مرتبه خدا،خودمان را تکاندیم

 

دوباره متولد شدیم

حالا با این دلهای کودکانه که با هر تلنگری می شکند

پشت دیوار بلند انتظار هی سرک می کشیم

ببینی مان

فقط بگوییم"دوستت داریم"

قبله اول ما

 آه می کشد

آه می کشد

بالهای پرنده زخمی ست

ما تاب نداریم

خدا تو را برساند